Birkaç kelime...

Ve gece olur, kalkılır gecenin "nasihat" verdiği bir zamanda ebru
teknesinin basına. Ne olur ne olacaktır bilinmez, zaten bu değimlidir
ki hayatın ta kendisi ?
Boya kavanozunun içersinde Saat kavramına ters yönde çevrilir fırça,
Tekne uykulu, boyalar uykulu, sizin uykusuzluğunuzla ve naz eder
açılmak için boyalar suyun üzerinde. Susamış tekneye biraz su,
sıkılmış boyalara biraz öd katılıp tüm dertler, gamlar ve kasvetler
cüzi irademizle atılır suyun üzerine, ne olacağı bilinmezcesine,
istedikleri gibi hareket ederler ve sonrasında ise külli irade ile
teknenin dediği olur hayat bize ne çıkarır işte onu bilemeyiz kâğıda
almadan önce.
Hayatın renkleridir biraz toprak boya biraz su ve fırça. Sözün bittiği
yerde serilir bir kâğıt suyun üzerine, sorduğumuz tüm soruların
cevaplarını alırız o kâğıt parçasında.
Hayat sorduğumuz sorularla ilgilenirken, bizde saadet e dalarız;
tekne, su, toprak ve renkler ile...
sevgilerimle..
Haluk Kürkçüoğlu
Tue May 29, 2007 10:13 am "saruhanlı "

yavaş yavaş sallanıyor yapraklar ağaçlarda...

gölgeler asıllarını taklit edip, suret yaratıyor kimi yerde kimi duvarda. rüzgar , yürüdüğüm yollardaki çakıl taşları, bakışlar , bakışmalar , fren yapan araçların çıkardığı sesler, makamı uydurmaya çalışan imam, yoldan geçen deli dedikleri recep abim'in "tüü"  demesi... yüzüme vuran far, bir şey anlatıyor bir+şey+ler anlatıyor ....

Haluk Kürkçüoğlu

12 Haziran 2008 "Saruhanlı " 01:01

"hiç"

günlerden bir gün, çimenler ıslatırken... Tünel kazmaya başladım ,, amaç bir kaç hatıra bırakmaktı kordon da ...

13 haziran 2008 çarşamba "iz+mir"

"hiç"

Herhangi bir geceden farklı anlar yaşamakta insan. Kavgasının sürdüğü, mücadelesinin devam ettiği bir zaman sanırsam bu? Ve içimden bir ses yaz dedi bana;
Bir sürü kavram, bir sürü ifade hepsini biriktiriyorum. “Eli kalem tutan her kesin bir şeyler yazması lazım” lafı dahi gerçek ifadesini yitirmiş durumda. Tuşlara basmak ile meşkul oluyoruz bu zamanlarda.!
Artık sadece beni benim gibi insanlar anlayabilir demekten başka bir çıkış noktası kalmıyor. Bu âlemde demek yerine bu düzende artık insan bir taraf ya da bertaraf olmak durumunda o yüzden diyorum ki; birisine bir şeyler anlatabilmek için o kişi olmak lazım. Beni de ancak benim gibiler anlayabilir diye düşünüyorum. (Benlik hem iyi bir şey hem de değil  )
Bakış açısına göre değişen bir büyüklükte; kendi küçüklüğümü ve akabinde bana hissettirdiği büyüklüğü yaşarken “hiç” de kasmıyorum kendimi adam olmaya çalışıyoruz her zaman.
İşte bahsedildiği gibi her şey bir “hiç”
Saat olmuş 00.00
H.k
-----------------------------------------------------------------

Her gece, her zaman, her insan biraz daha yaklaşıyor kendine…
Her gün biraz daha anımsıyor geçmişini.
Yalan kabul etmez benliğinde kendi olma mücadelesinde.
Binlerce, düşünebildiğince konu
Belki bir şiir, belki bir deneme ile dökülüyor bu satırlara.
Anne baba derken, arkadaşlar, akabinde sevgililer giriyor hayatın merkezine.
Kendi aklım hiçbir şeyde değilken, her şey üzerime üzerime yıkılıyor her an, herkezce
Katlanıyoruz…
Önce hissediyoruz, sonra.
Dolu dolu duyuyoruz,
Dolu dolu görüyoruz
Dolu dolu seviyoruz,
Dolu dolu katlanıyoruz
Dolu dolu oluyor her şey.
Ve hiçbir şeyden kurtulamadan kendi kendimizle kalıyoruz…
"Hiç"

Küçük dünyamda, kendime büyük problemler yaratırken buluverdim kendimi.
Dünya da taş taş üstüne gelse de değişmeyen, doğrulardır… Ayak rakımına kadar inmiş, el üstünde tutulan sanatlarımız, doğrularımız (doğru bildiğimiz ), haysiyet ve şereflerimiz, bazen isteyerek bazen mecburen, olmuş bir şekilde yapılmış ve yapılan yanlışlarımız.
Yanlış yapmak “yanlı” olmaktan gelir…!
Yanlı olmayarak değil, yalın (yalın olmak ta = yalnızlıktan gelir) olarak, aksi ispatlanasıya kadar doğruları her zaman söylemeye devam edeceğim.

Yalın ve yalnız kalarak.

25.10.2008 02.14

“Hiç”
 

Gün doğmadan uykulu gözlerle duyulan horuldanmalar
Kaynamış suya sevgiyle atılan, çatlatılan yumurtalar
İnsan bazen düşünüyor yakınlıkların ne kadar uzak olabileceğini?
Bazen de uzaklıkların ne kadar yakın olabileceğini düşünüyor…
Böyle karmaşık ve yalın bir zamanda
Karşılıklı yalnızlıklarda, yalınlıklarda...
Uzak yakınlıklarda...
Yakınlıklar ne kadar uzak olabilir ki?
Yakınlık nerden gelir birde bu soru geliyor insanın aklına :)
Her neyse her şeyse
Aynı çatı altında özverilerin, sevginin kıskacında olmak var
Şaşkın bir gecenin akabinde yaşasın yuppi li zamanlar
Alan kodu 232 li zamanlarda
İyi ki varsın 366 ile başlayan arkadaş
 

16.11.2008-01:33

“Hiç”